De Britse toezichthouder Gambling Commission (UKGC) heeft in bankgegevens 3.426 transacties gevonden die vermoedelijk verband houden met illegale gokbedrijven. Ze zijn afkomstig van 179 mensen. Onder gebruikers met herhaaldelijk zulke transacties speelde 91 procent ook bij vergunde aanbieders. In deze groep vond de toezichthouder geen grote verschuiving weg van de legale markt.
Het onderzoek verscheen op 28 oktober en gebruikt geanonimiseerde gegevens van YouGov. Deelnemers hadden vooraf toestemming gegeven om hun bankgegevens voor onderzoek te gebruiken. De analyse bestrijkt juli 2018 tot juli 2026. Bij het zoeken naar illegale transacties bleek de naam van een gokbedrijf niet te volstaan.
De volledige gegevensverzameling bevat banktransacties van 38.000 mensen. Zij deelden die vrijwillig tegen een kleine vergoeding. Mannen zijn iets oververtegenwoordigd en vooral vrouwen boven de 55 ondervertegenwoordigd. De steekproef is daardoor niet representatief voor de Britse bevolking.
De naam van het casino leverde niets op
De onderzoekers begonnen met zoeken naar namen van bekende illegale gokbedrijven. Daarbij hoefde een omschrijving niet precies overeen te komen met de naam. Die zoekmethode leverde geen bruikbare transacties op. Volgens de Gambling Commission kan dit erop wijzen dat illegale aanbieders hun eigen naam zelden of nooit meesturen naar betaaldienstverleners.
Een tweede aanpak werkte wel. De onderzoekers namen omschrijvingen uit bankafschriften waarvan bekend was dat ze bij illegaal gokken hoorden. Exacte overeenkomsten met die omschrijvingen leverden 821 transacties op. Daarna zochten zij op handelsnamen die sterk met illegale gokbetalingen in verband werden gebracht.
Die derde stap bracht 2.628 transacties naar boven. Daarvan zaten er 23 ook in de eerdere selectie. Na aftrek van die overlap bleven de 3.426 unieke transacties over. Het gaat om gevonden bankbewegingen, niet om een telling van goksites of afzonderlijke spelersaccounts.
Van de gevonden transacties verliepen er 3.288 via een betaalrekening en 138 via een creditcardrekening. Dat is respectievelijk 96 en 4 procent. Vijftien personen gebruikten bij deze bedrijven een creditcardrekening. Sommige deelnemers gebruikten beide rekeningtypen.
Legale en illegale betalingen lopen door elkaar
De 179 betrokken personen waren gemiddeld 44 jaar oud; 115 waren man. Bij de groep met herhaald gevonden illegale transacties bleef spelen bij vergunde bedrijven meestal onderdeel van het patroon. De toezichthouder zag illegale betalingen bovendien vaak kort na elkaar en dicht bij legale goktransacties plaatsvinden.
Voor 122 mensen met minstens twee gevonden illegale transacties vergeleken de onderzoekers de maanden vóór en na de eerste waarneming. In de maand ervoor deden zij gemiddeld 24,8 transacties met vergunde gokbedrijven. In de maand erna waren dat er 23,7, naast gemiddeld 4,9 transacties met gevonden illegale aanbieders.
In de zesde maand erna lag het gemiddelde op 23,6 legale en 1,5 illegale transacties. De Gambling Commission ziet daarin vooral illegaal gokken naast bestaand legaal gokgedrag. De vergelijking draait om aantallen transacties. Er volgt geen verdeling van de totale ingezette bedragen uit.
Vaker hoge scores op problematisch gokken
Bankgegevens waren gekoppeld aan eerdere antwoorden op vragenlijsten. Van 146 van de 179 mensen was een score beschikbaar op de Problem Gambling Severity Index (PGSI). Die vragenlijst brengt kenmerken van problematisch gokgedrag in kaart.
Van die 146 deelnemers had 45 procent een score van acht of hoger. Onder 12.543 deelnemers met een transactie bij een vergund gokbedrijf, mensen die alleen loterijen speelden uitgezonderd, was dat 6 procent. Het verband is zichtbaar binnen deze onderzoeksgroep. De opzet laat geen conclusie toe dat de illegale betalingen de gokproblemen veroorzaakten.
Cryptobetalingen blijven buiten beeld
De methode ziet alleen betalingen op rekeningen bij banken die open banking ondersteunen: het met toestemming delen van rekeninggegevens. Cryptotransacties ontbreken. De zoektocht begint bovendien bij al bekende illegale bedrijven en bijbehorende betaalomschrijvingen. Onbekende aanbieders kunnen zo door de selectie glippen. Ook bij de 179 gevonden gebruikers kunnen illegale transacties ontbreken. Het werkelijke aantal illegale transacties kan daardoor hoger liggen.
Daarom kan de toezichthouder met deze gegevens geen omvang of marktaandeel van de illegale gokmarkt berekenen.
In Nederland richt de Kansspelautoriteit zich eveneens op buitenlandse gokbedrijven zonder Nederlandse vergunning. OCA schreef op 30 oktober over de Nederlandse aanpak met miljoenenboetes.
Gepubliceerd op .