Luc Nilis zocht in gokken de spanning die hij na het einde van zijn spelerscarrière miste. Dat vertelt hij aan Alex Pastoor in Met Open Vizier, samen met zijn zoon Arne. Ook Arne blikt terug op die periode. Hij herkende de gokproblemen van zijn vader niet meteen. De aflevering met Luc en Arne Nilis verscheen op 21 oktober 2026. Pastoor reisde voor het gesprek naar Maasmechelen. In het ongeveer een uur durende eerste deel van een tweeluik bespreken vader en zoon hun opvoeding, het profvoetbal en hun ervaringen met gokverslaving.
Luc moest na zijn blessure een ander leven opbouwen
De zware blessure die Nilis tijdens zijn Engelse periode opliep, beëindigde zijn actieve spelerscarrière. In het gesprek beschrijft hij hoe de lichamelijke pijn eerst alles overheerste. Het verdriet over het verlies van het voetbal kreeg later meer ruimte, toen het herstel op gang kwam. Vanaf het moment dat hij de papieren van de club tekende, ging het volgens hem slechter. Luc probeerde na zijn afkeuring wel in het voetbal te blijven werken. Hij vertelt over een functie als sportief directeur en vervolgens werk bij een sportmanagementbureau. Beide pogingen liepen volgens hem vast. Daarmee waren naar zijn herinnering ongeveer drie jaar verstreken. Daarna kregen verveling en moeilijke momenten steeds meer de overhand. Luc vertelt dat hij daarvoor een uitweg zocht in gokken.
Gokken vulde de nachten op
Kaarten deed Luc al tijdens zijn voetballoopbaan graag. Destijds beschouwde hij dat als onschuldig vermaak. Na zijn loopbaan raakte hij volgens zijn verhaal steeds meer bezig met online gokken en poker. Hij leerde steeds meer plekken kennen waar werd gespeeld en beschrijft hoe het gokken zijn nachten vulde. Pastoor vraagt hem wat hij precies miste aan het voetbal. Luc noemt het spelen in stadions, doelpunten maken en de spanning die daarbij hoorde. Die kick probeerde hij terug te vinden in het winnen met gokken. Op dat moment voelde dat volgens hem goed en zag hij er geen kwaad in. Ook op de vraag of er een moment was waarop hij zelf besefte dat het verkeerd ging, antwoordt Luc ontkennend. Hij leefde met het idee dat het geld dat hij had verdiend niet op kon raken.
Arne over zijn vader en de gokproblemen
Arne wist dat zijn vader kaartte en pokerde, ook met vrienden. Zelf had hij in voetbalkleedkamers gezien hoe normaal kaarten werd gevonden. Het begon daar als een sociale bezigheid en een onderlinge wedstrijd, waarna er ook voor geld werd gespeeld. Daardoor legde hij aanvankelijk geen verband met een gokprobleem bij zijn vader. Hij zag wel dat Luc zich meer terugtrok en met zijn gedachten vaker ergens anders was, vertelt hij. Voor Arne was op dat moment niet duidelijk wat daarachter zat.
Het gesprek gaat ook over hun leven vóór die problemen. Luc groeide op met een strenge opvoeding waarin zijn toekomst als voetballer veel aandacht kreeg. Na de blessure en de terugkeer uit Engeland herinnert Arne zich ook iets positiefs: zijn vader was ineens veel vaker thuis en er was meer tijd samen.
Hulp voor voetballers en hun omgeving
Pastoor verwijst bij de aflevering naar de Vereniging van Contractspelers (VVCS). De spelersvakbond heeft een hulplijn voor voetballers en voetbalsters met een hulpvraag over gokken. Volgens de VVCS verloopt het contact vertrouwelijk en neemt een psycholoog van de Topsportcompany contact op voor een intake. Ook buiten het profvoetbal kunnen spelers en naasten hulp bij gokproblemen krijgen. OpenOverGokken, een initiatief van de Kansspelautoriteit, is gratis en anoniem bereikbaar via 0800 24 000 22, dag en nacht.
Een gokstop via Cruks, het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen, duurt minimaal zes maanden. Tijdens die periode kunnen ingeschreven spelers niet terecht bij legale Nederlandse online casino’s, speelhallen en landgebonden casino’s.
In het aangekondigde tweede deel wil Pastoor met vader en zoon verder praten over gokproblemen en adviezen voor spelers, trainers en andere mensen rond een voetbalteam.
Foto: Paul Hermans / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0;
Gepubliceerd op .